جوایز بیست و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران

در بیست و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران 252 میلیون ریال به برگزیدگان بخش مسابقه سینمای ملی اهدا می شود.
به گزارش روابط عمومی بیست و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران، به برگزیدگان مسابقه سینمای ملی بیست و پنجمیت جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران در بخش های مسابقه آزاد ، میراث نبوی ، چشم انداز سرزمین زیبای ما و سی امین سال پیروزی انقلاب شکوهمند اسلانی در بستر فیلم کوتاه مبلغ 252 میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.
براساس این خبر در بخش مسابقه ملی: تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/10 ریال به بهترین استعداد جوان در بخش داستانی ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/10 ریال به بهترین استعداد جوان در بخش مستند، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/10 ریال به بهترین استعداد جوان در بخش پویانمایی ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/12 ریال به بهترین تحقیق و پژوهش برای فیلم مستند ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/12 ریال به بهترین فیلمنامه و تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/12 ریال به بهترین مجری طرح یا تهیه کننده ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/12 ریال به بهترین تصویر برداری، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/12 ریال به بهترین تدوین ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/12 ریال به بهترین صداگذاری یا صدابرداری ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/15 ریال به بهترین کارگردانی ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/20 ریال به بهترین فیلم تجربی ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/20 ریال به بهترین فیلم پویانمایی ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/20 ریال به بهترین فیلم مستند ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/20 ریال به بهترین فیلم داستانی و تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/25 ریال به عنوان جایزه بزرگ این بخش به بهترین فیلم به معنای مطلق با نگاه ملی اهدا خواهد شد.
و همچنین در بخش ویژه سینمای ملی: تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/10 ریال به بهترین فیلم با موضوع چشم انداز سرزمین زیبای ما ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/10 ریال به بهترین فیلم با موضوع میراث نبوی ، تندیس جشنواره و مبلغ 000/000/10 ریال به بهترین فیلم با موضوع سی امین سال پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در بستر فیلم کوتاه اهدا می شود.
گفتنی است بیست و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران از 22 تا 27 آبان ماه در تهران برگزار می شود.

برگزاری محفل انسی با قرآن در انجمن سینمای جوان برازجان

 شهرام سلیمی فرد٬ سرپرست انجمن سینمای جوانان ایران ـ دفتر برازجان از برگزاری محفل انسی با قرآن در ایام ماه مبارک رمضان در این انجمن خبر داد. 

به گزارش روابط عمومی انجمن سینمای جوان برازجان٬ به منظور بهره مندی هنرمندان از معارف قرآنی و به کارگیری آن در زندگی فردی و اجتماعی این جلسات عرفانی همه شب در ایام ماه مبارک رمضان ساعت ۲۱ با حضور هنرمندان برگزار می گردد. 

لازم به ذکر است این جلسات از سال ۱۳۸۰ تا کنون همه ساله در این انجمن برگزار می شود. 

دوست داشتن یا نداشتن سینما مساله این است

 امروز روز ملی سینما است، بهترین فرصت برای بیان نظرات سینماگران و بهترین فرصت برای مرور رفتار مسوولان با سینما. هنری که تنها چند سال پیش فرصتی برای آشنایی مردم دنیا با ایران بود، فرصتی بود برای بهتر جلوه دادن ایران در مقابله با تخریب‌ها و صفت‌های نادرستی که به ایران داده می‌شد، همانند تروریست و خیانتکار و... و این سینماگران بودند که در برابر تمام این مسائل موضع می‌گرفتند. این بار سینماگران بودند که پرچم ایران را در بسیاری از کشورها بالا می‌بردند. ‌

‌ رفتار مردان دولت نهم ‌

از همان تیرماه سال 84 که رئیس‌جمهور احمدی‌نژاد انتخاب شد، حذف و سختگیری بر سینمای اجتماعی در دستورکار قرار گرفت. اینک با پایان سومین سال ریاست‌جمهوری ایشان می‌توان چنین نتیجه گرفت که وی و وزیر منتخبش توانسته‌اند در کمرنگ کردن سینمای اجتماعی و خانه‌نشین کردن سینماگران قدیمی موفق باشند و نتوانستند به رونق سینمای مذهبی و دفاع مقدس کمک کنند. همان‌طور که <صفارهرندی> در جمع دانشجویان بسیجی عنوان کرد، هم به تساهل و تسامح متهم هستند و هم به سانسور و سختگیری. در این بین یک اتفاق دیگر هم افتاده است؛ حجم زیادی از فیلم‌های اکران‌شده حداقل در امسال تفاوتی با <فیلمفارسی> ندارند؛ موضوع‌های عاشقانه، سطحی و ازدواج. با این پیشینه به سراغ عملکرد دولت نهم با سینما می‌رویم. ‌

سینما باشد یا نباشد؟ ‌

در این مدت اظهارنظرهای مختلفی از طرف دولتمردان درباره سینما شده است؛ روزی وزیر و روزی دیگر رئیس سازمان صدا و سیما. وزیر محترم ارشاد هرچند همیشه انتقاد و حتی نقل‌قول از خود را زاییده تصورات برخی روزنامه‌نگاران می‌داند و عنوان می‌کند تمام جنجال‌ها از سوی آنان عنوان می‌شود اما نگاهی به نقل‌قول ایشان می‌اندازیم. ‌

نامهربانی رئیس صدا و سیما با سینما ‌

صدا و سیما با بودجه کلان و لایتناهی‌اش که با دریافت آگهی‌ها باید روز به روز بیشتر شود اما مرتب اعلام می‌کند کمبود بودجه دارد. بخش زیادی از ساعت روزهای تعطیل و اعیاد این رسانه به پخش فیلم‌های سینمایی ایرانی و خارجی اختصاص دارد. رئیس این نهاد عنوان کرد که به دلیل عدم رعایت حجاب اسلامی بسیاری از فیلم‌های سینمایی ایرانی را نمی‌توانند نمایش دهند. ‌

فیلم‌ها پشت در اکران ‌

زمان زیادی نگذشته است که خبرگزاری فارس خبر داد از بین 190 فیلمی که آماده نمایش هستند یا برای نمایش عمومی آماده می‌شوند، 92 فیلم از سال‌های گذشته پشت خط مانده‌اند و هنوز راهی به پرده نقره‌ای نیافته‌اند. از این بین حداقل 22 فیلم تکلیفش معلوم نبود. ‌

خاک آشنا (بهمن فرمان‌آرا)، تسویه‌حساب (تهمینه میلانی)، نیوه ‌مانگ- اکنون در پیاده‌روها اکران می‌شود( -بهمن قبادی)، طلای سرخ، دایره و ‌آفساید - هر سه به صورت سی‌دی قاچاق منتشر شدند( -جعفر پناهی)، سفر به هیدالو- فیلمی با خصوصیات مورد قبول دولتمردان تنها به دلیل حضور بازیگری از اکران بازماند( -مجتبی راعی)، خواب تلخ- بیش از 30 حضور جهانی داشت و بسیار زیبا به مقوله مرگ و مذهب می‌پرداخت- و آتشکار - پروانه نمایش دارد اما نگذاشتند اکران شود( -محسن امیریوسفی)، جزیره آهنی (محمد رسول‌اف)، رای باز (مهدی نوربخش)، به رنگ ارغوان( -ابراهیم حاتمی‌کیا)، ترانه تنهایی تهران - نماینده ایران در کن پس از سه سال ( -سامان سالور)، آنجا (عبدالرضا کاهانی) و ‌باد ما را خواهد برد- 7 دقیقه حذف برای یک شعر ( -عباس کیارستمی) از جمله این فیلم‌ها هستند. به این فیلم‌ها آثار دیگری را هم می‌توان اضافه کرد مانند <ماه وش> ساخته محمد درمنش که او خود مدتی مسوول در اداره نظارت و ارزشیابی فیلم‌ها بود اما او هم فیلمش مجوز نگرفت. ‌

حضور خارجی ‌

اعلام شده است که حضور در جشنواره‌های خارجی هم باید با مجوز ارشاد باشد. چندی پیش حضور گلشیفته فراهانی در یک فیلم مطرح ‌هالیوودی سبب شد که خبرگزاری فارس از تنظیم آیین‌نامه‌ای در این باره خبر دهد. آیین‌نامه‌ای که در آن برای این‌گونه حضورها هم باید اجازه گرفت. البته این موضوع انگار فعلا فراموش شده است.

پروانه‌هایی برای برباد رفتن سرمایه و اعتماد

مسائل زیادی درباره فیلم‌های سینمایی متعدد مطرح شده است؛ از اینکه این فیلم‌ها پروانه ساخت ندارند و براساس قول و قرارها ساخته شده‌اند و اینک برخلاف آن عهدها رفتار شده است. بسیاری از این فیلم‌ها پروانه ساخت دارند و این موضوع با تاکید بر آمار خود وزارت ارشاد و بنیاد سینمایی فارابی است اما همین فیلم‌ها هنگامی که برای دریافت مجوز نمایش ارسال می‌شوند حتی سال‌ها منتظر می‌مانند. البته هیچ دلیلی ندارد که مطمئن شد فیلمی که پروانه نمایش دارد امکان اکران بگیرد. نمونه‌اش دو فیلم <آتشکار> و <سنتوری> است. جالب اینکه وقتی سازندگان فیلم سنتوری به دیوان‌عالی کشور شکایت کردند، وزارت ارشاد از این جهت مقصر شناخته شد. با این حال هنگامی که با مسوولان صحبت می‌کنیم در این باره جوابی نمی‌دهند و از سوی دیگر سینماگران از سرمایه‌ای صحبت می‌کنند که برپایه این اعتماد و این پروانه ساخت اولیه در این میان بر باد رفته است؛ هرچند وزارت ارشاد در مواردی عنوان می‌کند که حاضر به پرداخت خسارت است. در این بین خسارت معنوی و اتلاف وقت چه می‌شود؟

در بنیاد فارابی بسته است ‌

بنیاد فارابی هر ماه گزارشی درباره وضعیت فیلم‌ها ارائه می‌کند. در آخرین گزارش تعداد فیلم‌های امسال از بعد جشنواره فیلم فجر تاکنون حدود 89 فیلم بود. روال این بنیاد حمایت از فیلم‌ها در مراحل مختلف است همچون اهدای مواد خام و فیلم و زینک یا در مراحل بعدی به صورت وام یا به عنوان سازنده اصلی فیلم وارد عمل می‌شود. البته چندی پیش عنوان شده بود که بنیاد فارابی دادن وام را موکول به حضور فیلم در جشنواره کرده است که ایل‌بیگی به عنوان مدیر روابط عمومی این بنیاد تاکید دارد: <این اتفاق نیفتاده است. در سال‌های قبل شده است که تهیه‌کنندگانی کار را نیمه‌تمام گذاشته‌اند تا به این وسیله در آستانه جشنواره بتوانند وام یا پول بیشتری دریافت کنند. اما چنین چیزی امکان ندارد.> در طول این مدت که شاه‌حسینی به عنوان مدیر بنیاد فارابی انتخاب شده است تنها دوبار در برابر خبرنگاران قرار گرفت که یک‌بار به دلیل جشنواره فیلم فجر بود و با انواع انتقادها روبه‌رو شد که البته بی‌پاسخ ماندند. بسیاری از سینماگران می‌گویند در این بنیاد بسته شده است و مدیر روابط عمومی در این‌باره سکوت می‌کند. ‌

بزرگان غایبند ‌

چندین سینماگر بزرگ در عرصه سینمای ایران فعالیت می‌کنند که با احترام از آنان یاد می‌کنند؛ داریوش مهرجویی، بهمن فرمان‌آرا، مسعود کیمیایی، عباس کیارستمی و ناصر تقوایی. ‌

اکنون داریوش مهرجویی خانه‌نشین است آن هم هنرمندی که بسیاری بر هنرش تاکید دارند. البته او اکنون مشغول نوشتن و ترجمه کردن است. یکی از آخرین آثارش <کودک سرگردان> ترجمه <سام شپارد> است. ‌

بهمن فرمان‌آرا کارگردانی است که در آثارش همواره بر مذهب تاکید داشته است و حتی فیلم <خانه‌ای روی آب> جایزه مذهبی بین‌الادیان را دریافت کرده است. او در سال‌های آخر دولت اصلاحات نامه‌ای نوشت که امکان کارکردن برایش فراهم نیست. بعد از رفت و آمد بسیار به او مجوز ساخت <خاک آشنا> را دادند، اما جشنواره فیلم امسال با ماجراهایی که پیش آمد هیچ امکانی برای نمایش این فیلم فراهم نکرد. این امکان هنوز هم فراهم نیست. ‌

مسعود کیمیایی دو فیلم در مدت این سه سال ساخته است. اما تازگی‌ها انگار کشف شده است که او هم در پیش از انقلاب فیلم می‌ساخته چون هجمه‌های مختلفی نسبت به او شده است. او در آخرین نظرش عنوان کرده است: <این فیلم از بهترین فیلم‌هایم خواهد بود. امیدوارم دادن این مجوز آن‌قدر دیر نشود که فایده‌ای نداشته باشد> او نیز البته این روزها علاوه بر نوشتن فیلمنامه این اثر همچون دیگر همکارش، ناصر تقوایی، در حال نوشتن است. ‌

عباس کیارستمی سال‌ها است که آثارش را در بیرون ایران می‌بینند و در ایران از او خبری نیست. او با فیلم <شیرین> در ونیز حاضر شد. اعتراضی که تعدادی از تماشاگران به این فیلم داشتند سبب شد تا انتقادهای زیادی به او در ایران شود انگار همه منتظر این اتفاق بودند تا بهانه‌ای برای تخریب او پیدا کنند. ‌

در آستانه روز ملی سینما 51 تن از اهالی سینما آرزوهایشان را برای سینمای ملی ایران به بخش سینمایی ایسنا بیان کردند. ‌

کمال تبریزی:‌ آرزو می‌کنم سینمای ایران، ‌

پرمخاطب باشد ولی مبتذل نباشد! ‌

دینی باشد ولی شعاری نباشد! ‌

شاد و مفرح باشد اما بی‌بو و خاصیت نباشد! ‌

جسور باشد اما در محاق توقیف نباشد! ‌

و بالاخره دارای قوانین متعادل نظارت و ارزشیابی باشد ولی هر کسی از هر کجا درباره آن تصمیم نگیرد! ‌

همه اینها را گفتم ولی یک ضرب‌المثل قدیمی هست که می‌گوید: آرزو بر سینمای جوان کشور ایران عیب نیست! ‌

عزت‌الله انتظامی:‌ فیلم‌های خوب ساخته شود و سینما جهش بالایی داشته و سرازیر نشود. ‌

رضا کیانیان:‌ آرزو می‌کنم فیلم‌هایی که بازی کردم نمایش داده شوند، به همین سادگی. ‌

عبدالحسن برزیده:‌ بچه‌های فیلمساز بتوانند فیلم‌های موردعلاقه‌شان را بسازند. ‌

منیژه حکمت:‌ دوست دارم نگاه سیاسی به سینما نشود و مسوولان آن را فرزند خلف این آب و خاک بدانند. ‌

ابوالفضل جلیلی:‌ مسوولان سینمایی دست از اختلافات سلیقه‌ای بردارند و این پرچم برافراشته‌شده سینمای ایران را، که حاصل رنج دوستان قدیم است، برافراشته نگاه دارند. ‌

علیرضا رئیسیان:‌ خداوند به سینماگران صبر ایوب عطا کند و به دولتمردان مربوط به حوزه فرهنگ هم شجاعت برای درک فرهنگ بدهد. ‌

جمال ساداتیان:‌ این اختلافات تمام شود و سینما جایگاه اساسی خودش را پیدا کند و فیلم‌هایی که شرایط اکران ندارند اکران شوند. ‌

مهرداد فرید:‌ دخالت‌های دولت در سینما به حداقل برسد و بخش خصوصی مسوولیت فیلم‌هایی که تولید می‌کنند، را خود بر عهده بگیرد، مردم هم در انتخاب فیلم‌ها انتخاب‌کننده‌های خوبی باشند. ‌

ظجهانگیر کوثری:‌ روزی برسد که فیلم‌های فرهنگی و هنری با فیلم‌های تجاری اکران شود. ‌

محمدعلی نجفی:‌ این سینما بخش فرهنگی و هنری‌اش از قید سیاستمداران و دولت رها شود.

محمدعلی طالبی: فضای سینما آزاد شود. ‌  

منبع:روزنامه اعتماد ملی 

فراخوان نخستین مسابقه و همایش هنری زادگاه آب

کمیته معماری کانون نخبگان پژوهش و فناوری ایران (خانه هنر و معمار) به منظور تقدیس آب این موهبت الهی، و بزرگداشت آداب دیرین ایران و ایرانی، و در جهت ارتقای سطح خلاقیت و تصورات هنری هنرمندان، معماران این مرز و بوم و در پیروی از سنت شکرگزاری در تمدن باستانمان همایشی با عنوان زادگاه آب در کویر برگزار خواهد نمود این همایش در سه بخش طراحی معماری، عکاسی و گرافیک داوری خواهد شد و در سه فصل مسابقه، سمینار، نمایشگاه آثار برگزیده پیگیری خواهد شد. هیئت علمی دانشگاه های مختلف معماری در این امر قضاوت خواهند نمود که ذکر اسامی این اساتید گویای تراز بالای این همایش است.

1-    دکتر داراب دیبا

2-    دکتر سیمون آیوازیان

3-    دکتر سیامک پناهی

4-    دکتر حسن اصانلو

5-    استاد امیر هوشنگ اردلان

6-    استاد ضیاء الدین جاوید

7-    استاد امیرحسین محمدخانی

8-    استاد آرتور امیدآذری

به نفرات برتر از هر سه گروه جوایز ارزنده ای به انضمام لوح یادبود، گواهی شرکت در همایش از جانب کانون نخبگان پژوهش و فناوری ایران به کلیه شرکت کنندگان  تقدیم خواهد شد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و شرکت در این مسابقه و همایش هنری به آدرس http://www.zadgaheab.org/Fa مراجعه فرمایید.

هنر دیجیتال

هنر دیجیتال

یک تصویر کامپیوتری اثر ژیل تران (Gilles Tran) که با استفاده از POV-Ray 3.6 اجرا شده است. لیوانها، پارچ و زیر سیگاری با نرم افزار Rhino شکل داده شده و تاسها با برنامه Cinema 4D اجرا شده اند.

هنر دیجیتال، هنری است که در کامپیوتر و با ابزار دیجیتال خلق میشود. هنر دیجیتال میتواند به طور کامل در کامپیوتر ساخته شده باشد که نمونه بارز آن فراکتال ها هستند، یا اینکه مواد اولیه آن از منابع دیگری مانند عکسها و تصاویر اسکن شده و یا توسط ماوس یا لوح گرافیکی (graphics tablet) با نرم افزارهای vector graphics اجرا شده باشند.

هرچند این عنوان از نظر فنی میتواند به آثاری که با ابزارها یا روشهای دیگر اجرا شده و صرفا در کامپیوتر اسکن شده اند اطلاق شود، اما اصطلاح هنر دیجیتال معمولا برای آثاری که به شیوه ای نه چندان پیش پا افتاده رایانه ای - برنامه های کامپیوتری، ریز کنترل کننده ها یا هر سیستم الکترونیکی که بتواند اطلاعات ورودی را به خروجی تبدیل کند - تصحیح و تکمیل شده اند، به کار میرود.

متون دیجیتال شده یا فایلهای صوتی و تصویری خام به خودی خود معمولا در دسته هنر دیجیتال قرار نمیگیرند اما میتوانند بخشی از یک پروژه بزرگتر باشند.

در دسترس بودن و محبوبیت نرم افزارهای دستکاری و تغییر عکس موجب شکل گیری و توسعه مجموعه عظیمی از تصاویر به شدت تغییر یافته شد که بسیاری از آنان شباهتی اندک با تصویر اولیه داشته و یا اصلا شباهتی با آن ندارند.

"زنی از سنگ" (بخشی از اثر) توسط اندرو وست (Andrew West) با برنامه Photoshop اجرا شده است.این تصویر نمونه خوبی از نقاشی دیجیتالی است.

این استادکاران میتوانند با استفاده از ابزارهای الکترونیکی چون قلم موها، فیلترها و ذره بین تصاویری به وجود بیاورند که با ابزارهای مرسوم عکاسی قابل اجرا نخواهد بود. به علاوه، هنرمندان دیجیتال میتوانند تمام روشهای فوق را با مهارت بر روی تصاویر اسکن شده نقاشی، کلاژ، لیتوگرافی و طراحی نیز اجرا نمایند. این هنرمندان برای خلق آثار خود از منابع متعدد دیگری نیز استفاده میکنند.

تصاویر گرافیکی سه بعدی یا 3D با به کار بردن روش طراحی تصاویر مرکب از اشکال هندسی، چند وجهی ها یا قوسهای NURBS که برای ایجاد اشکال سه بعدی واقعگرایانه، اشیاء و مناظر مختلف بسیار مناسبند، ساخته میشوند. چنین تصاویری در موارد متعدد از قبیل فیلم، تلویزیون، چاپ، نمونه سازی سریع و جلوه های ویژه بصری به کار میروند. نرم افزارهای فراوانی برای گرافیک سه بعدی وجود دارند.

مدتهاست که رسانه های گروهی برای ساختن تبلیغات از هنر دیجیتال استفاده بسیاری برده و در صنعت سینما نیز برای خلق جلوه های ویژه از نرم افزارهای کامپیوتری بهره میبرند. نشر رومیزی یا Desktop publishing (انجام مراحل مختلف حروفچینی، تصویر سازی، صفحه آرایی و.. در کامپیوتر و چاپ آن با چاپگرهای رومیزی) نیز با وجود اینکه بیشتر به طراحی گرافیک منسوب میشود، اما تاثیر عظیمی بر دنیای نشر گذاشته است.

"مشارکت در انقلاب" توسط گروه هنری Keep Adding و با برنامه فوتوشاپ اجرا شده است. این اثر ترکیبی از عکاسی، تغییر و تحول دیجیتالی و تکنیکهای نقاشی است که شباهت زیادی به تکنیکهای نقاشی دستی دارند. این اثر مانند یک کار غیر دیجیتال خلق شده است.

با تمام اینها، هنر دیجیتال هنوز نتوانسته است اعتبار و احترامی مانند شکلهای "جدی" تر هنری چون مجسمه سازی، نقاشی و طراحی به دست بیاورد. شاید یک دلیل آن عقیده نادرست اما شایع عده ای باشد که میگویند: "این کارها را کامپیوتر برایت انجام داده ..." و به نظرشان تصاویر خلق شده میتواند توسط هر شخص و به هر تعداد خلق شود.

علاوه بر کاربردهای تجسمی، کامپیوتر به خاطر قابلیتهای عالی خود در تنظیم و ایجاد نمونه های صوتی، برای خلق آثار موسیقی، به خصوص موسیقی الکترونیک بسیار مورد استفاده قرار میگیرد. همانطور که در طی سه دهه گذشته، موسیقی دیجیتال توانسته است به عنوان یک فرم موسیقی، مورد پذیرش عموم قرار بگیرد، این امکان وجود دارد که ارزش هنر دیجیتال نیز روز به روز بیشتر بر همگان ثابت شده و به عنوان یک شیوه مستقل پذیرفته شود.

بنا به نظر عده ای، ما اکنون در دوره فرا دیجیتال (postdigital) به سر میبریم، زمانی که فناوری دیجیتال دیگر در دنیای هنر چیز نوظهوری محسوب نمیشود و "ابزار دیگر پیام اثر محسوب نمیشود".

بخشی از تابلوی "برخیز، برخیز" اثر جنیفر کتلین فیلیپس (Jennifer Kathleen Phillips) که با استفاده از ابزارهای فوتوشاپ و همچنین تراجن Terragen – برای کوههای دوردست و آسمان - اجرا شده است. نرم افزارهایی که برای بوجود آوردن تصویر نتهای موسیقی به کار رفته اند Corel Draw، Noteworthy Composer و Band in a Box هستند که سپس توسط برنامه فوتوشاپ حالت کاغذ لوله شده به آن افزوده شده است. این کار لا اقل از 58 لایه تشکیل شده و یک قلم مخصوص هم برای موها ساخته شده است.

ابزارهای دیجیتالی جزء لازم روند خلق هنر هستند. عکاسی دیجیتال و چاپ دیجیتال اکنون به عنوان ابزار و واسطه ای قابل قبول پذیرفته شده اند، موزه ها و گالریهای معتبر به نمایش این آثار پرداخته و کار هنرمندان دیجیتال توانسته اند از طریق هنر اینترنتی (net art هنر یا اثر فرهنگی که از اینترنت به عنوان اصلی ترین ابزار خود سود برده است) و هنر نرم افزاری (software art آثاری که بر پایه قابلیتهای نرم افزاری بنا شده اند) محبوبیت یافته و از موقعیت مستحکم تری برخوردار شده اند.

از طرفی آثار نقاشان دیجیتال نیز با پیشرفت کیفیت تصاویر خروجی، موفق به کسب پذیرش منتقدان و بینندگان گشته است. موزه هایی در سراسر جهان از جمله موزه هنری سن خوزه (San Jose) و دپارتمان چاپ موزه ویکتوریا و آلبرت (Victoria and Albert Museum) به جمع آوری آثار دیجیتال پرداخته اند.

یک دلیل عمده انجمنهای موجه هنری در عدم پذیرش هنر دیجیتال، این باور غلط است که چاپ دیجیتال یک اثر میتواند بارها و بارها تکرار شود. بسیاری از هنرمندان پس از اولین چاپ، تمام فایلهای مربوط به آن را پاک کرده و در نتیجه اثری یگانه خلق میکنند. یک دلیل دیگر نیز طولانی بودن عمر این آثار است که با توجه به فناوری روز چاپ دیجیتال، محو شدگی و زوال رنگها در حدود 60 تا 100 سال پس از چاپ آغاز خواهد شد.